Szkolenia Eksperckie: Dobór
Procesów Wytwarzania Addytywnego

Porządkujemy chaos technologiczny. Uczymy dobierać metodę druku do funkcji, budżetu i środowiska pracy.

Rynek technologii addytywnych (Additive Manufacturing) jest przesycony sprzecznymi informacjami. FDM, SLA, SLS, MJF, DMLS – te skróty to nie tylko różne maszyny, to fundamentalnie różne procesy fizykochemiczne. W NovaRESK, dzięki wieloletniemu doświadczeniu w globalnych projektach wdrożeniowych, wiemy, że błąd na etapie doboru technologii jest najdroższym błędem w całym procesie cyfryzacji.

Nasze szkolenie nie jest przeglądem rynku. To warsztat inżynierski, który uczy, jak dopasować technologię do konkretnej aplikacji przemysłowej, bilansując wymogi wytrzymałościowe z realiami ekonomicznymi.

Moduł 1: 7 Rodzin Technologii Addytywnych – Anatomia Procesów

Nie uczymy definicji, uczymy fizyki procesu. Zrozumienie, jak powstaje warstwa, pozwala przewidzieć zachowanie części w maszynie.
  • Ekstruzja materiałowa (FDM/FFF): Kiedy tani druk z termoplastów jest wystarczający, a kiedy jego anizotropia (słabsza wytrzymałość w osi Z) dyskwalifikuje go z użycia? Analiza zastosowań materiałów inżynierskich: od PLA po PEEK i ULTEM.
  • Spiekanie proszków (SLS/MJF): Dlaczego technologie proszkowe są królem krótkich serii produkcyjnych? Omawiamy swobodę geometryczną (brak podpór) i wyzwania związane z infrastrukturą (zarządzanie proszkiem).
  • Utwardzanie żywic światłem (SLA/DLP/LCD): Precyzja vs. wytrzymałość mechaniczna. Wyzwania procesów druku z materiałów o wysokiej gęstości.
  • Topienie laserowe metali (DMLS/SLM): Kiedy druk z metalu ma sens ekonomiczny? Porównanie z obróbką CNC i odlewaniem.

Moduł 2: Inżynieria Aplikacji – Kryteria Doboru

To serce naszego szkolenia. Uczymy tworzenia wewnętrznych standardów decyzyjnych. Uczestnicy dowiadują się, jak analizować kartę techniczną materiału (TDS) i konfrontować ją z warunkami pracy części.

Kluczowe zagadnienia:
  • Środowisko pracy: Temperatura, kontakt z chemikaliami, promieniowanie UV, strefy zagrożone wybuchem (ATEX).
  • Obciążenia mechaniczne: Części statyczne vs. dynamiczne. Zmęczenie materiału w druku 3D.
  • Post-processing: Często pomijany aspekt. Uczymy, że technologia druku determinuje czas i koszt obróbki wykończeniowej (usuwanie podpór, szlifowanie, obróbka cieplna).

Strategia Zakupowa: High-End vs. Rozwiązania Budżetowe (Open Source)

W NovaRESK promujemy pragmatyzm. Uczymy, że „najlepsza” drukarka to ta, która najefektywniej realizuje zadanie – niezależnie od ceny.
  1. Przemysłowe High-End: Pokazujemy, że w branżach regulowanych (lotnictwo, medycyna, automotive) oraz przy produkcji ciągłej, duża inwestycja jest uzasadniona. Płacisz za powtarzalność, certyfikację materiałową, bezpieczeństwo procesu i serwis. Jeśli przestój maszyny kosztuje tysiące euro na godzinę, niezawodność systemu jest kluczowa.
  2. Siła elastyczności: Jednocześnie udowadniamy, że dla 70-80% zastosowań w utrzymaniu ruchu (uchwyty, proste części zamienne, prototypy funkcjonalne) nowoczesne drukarki klasy „Industrial Desktop” są wystarczające. Uczymy, jak wykorzystać otwarte systemy materiałowe, by obniżyć koszty eksploatacji nawet dziesięciokrotnie, zachowując akceptowalny poziom jakości.
Cel szkolenia: Nauczyć inżynierów budowania parku maszynowego hybrydowego, gdzie drogie systemy wykonują zadania krytyczne, a tańsze jednostki obsługują codzienną operatywę.

FAQ
Najtrudniejsze pytania przy doborze technologii

Absolutnie nie. Druk z metalu (DMLS/SLM) jest opłacalny głównie tam, gdzie geometria jest zbyt skomplikowana dla CNC (np. kanały konformalne chłodzenia) lub gdy zależy nam na redukcji wagi (np. poprzez zastosowanie struktur gyroidalnych lub lattice). W przypadku prostych geometrii, obróbka ubytkowa jest zazwyczaj szybsza i tańsza. Uczymy rozpoznawać te granice opłacalności.

Tak, pod warunkiem świadomego doboru materiału i parametrów druku. Zwykły PLA nie sprawdzi się na hali produkcyjnej, ale kompozyty nylonu z włóknem węglowym (PA-CF) drukowane na odpowiedniej drukarce mogą z powodzeniem zastępować aluminium w chwytakach robotów czy oprzyrządowaniu, będąc przy tym lżejsze i tańsze.

Cena drukarki to tylko wierzchołek góry lodowej. Podczas szkolenia zwracamy uwagę na konieczność posiadania stacji do piaskowania (post-processingu), systemów odzysku proszku, odpowiedniej wentylacji i klimatyzacji pomieszczenia. Pokazujemy pełny obraz TCO (Total Cost of Ownership), aby uniknąć niespodzianek po zakupie.

Producenci często podają wartości dla idealnych warunków (np. próbki drukowane na płasko). W rzeczywistości wytrzymałość w osi Z (pionowej) może być o 30-50% niższa w niektórych technologiach. Uczymy, jak czytać te dane krytycznie i jak projektować części, by ominąć te ograniczenia.