Szkolenia Eksperckie: Projektowanie
dla Technologii Przyrostowych (DfAM)

Przestań myśleć „ubytkowo”. Uwolnij potencjał geometrii, którego nie ogranicza frezarka.

Większość inżynierów projektuje „pod obróbkę” (DfM), mając z tyłu głowy ograniczenia narzędzi skrawających. W NovaRESK wiemy, że wdrożenie druku 3D bez zmiany sposobu projektowania to marnowanie potencjału tej technologii. Jeśli drukujesz część zaprojektowaną pod CNC, zazwyczaj będzie ona droższa i gorszej jakości.

Nasze szkolenie DfAM (Design for Additive Manufacturing) to reset nawyków inżynierskich. Uczymy, jak tworzyć elementy lżejsze, wydajniejsze i scalone, wykorzystując unikalną swobodę, jaką dają technologie addytywne.

Zmiana paradygmatu: Nie uczymy „jak obsługiwać CAD”. Uczymy „myślenia addytywnego” – jak zaprojektować kanał chłodzący, który zakręca wewnątrz litego bloku metalu, lub jak zastąpić 20 skręcanych elementów jednym wydrukiem (Part Consolidation).

Moduł 1: Fundamenty DfAM – Fizyka Druku a Geometria

Każda technologia (FDM, SLS, DMLS) narzuca inne reguły gry. Uczymy projektowania, które minimalizuje ryzyko błędów wydruku i kosztownych podpór.

  • Zarządzanie ciepłem i naprężeniami: Jak projektować, by uniknąć wypaczeń (warping) w dużych elementach ABS lub pęknięć w metalu.
  • Optymalizacja topologiczna: Wykorzystanie algorytmów do usuwania materiału tam, gdzie nie przenosi on obciążeń. Tworzenie bionicznych kształtów, które są o 40-60% lżejsze przy tej samej wytrzymałości.
  • Struktury sieciowe (Lattices/Gyroids): Jak stosować wypełnienia strukturalne zamiast litych brył, aby zyskać na czasie druku i lekkości, zachowując sztywność.

Moduł 2: Konsolidacja Części (Part Consolidation) – Gdzie są prawdziwe pieniądze?

To najczęściej pomijany aspekt ROI druku 3D. Pokazujemy na studiach przypadków (Case Studies), jak redukcja liczby części w złożeniu eliminuje koszty montażu, uszczelnień i magazynowania drobnicy.

Czego dowiesz się na szkoleniu:

  • Redukcja łańcucha dostaw: Jak zastąpić zespół składający się z blachy giętej, toczonej tulei i spawanego wspornika jednym elementem drukowanym.
  • Integracja funkcji: Projektowanie zawiasów, zatrzasków i prowadnic bezpośrednio w strukturze wydruku (szczególnie w technologii SLS/MJF).

 

  • Analiza: DfAM w praktyce – Oprogramowanie i Standardy

    Na rynku istnieje mnóstwo narzędzi do „Generative Design”. Nie promujemy jednego dostawcy softu. Uczymy logiki, która stoi za tymi narzędziami.

    Często inżynierowie pytają: „Czy potrzebuję drogiego oprogramowania za dziesiątki tysięcy euro?”. Odpowiedź NovaRESK: To zależy od skali. W przypadku prostych optymalizacji (np. „hollowing” – drążenie modelu) wystarczą darmowe lub tanie narzędzia. Jednak przy certyfikowanych częściach lotniczych czy implantach, zaawansowane pakiety symulacyjne (np. Ansys, nTopology, Altair) są niezbędne, by zweryfikować wytrzymałość struktury przed wydrukiem. Uczymy dobierać klasę narzędzia cyfrowego do ryzyka projektu.

FAQ
Najczęstsze pytania o projektowanie pod druk 3D

Technicznie tak, ekonomicznie – rzadko ma to sens. Części projektowane pod frezowanie są zazwyczaj masywne (pełne w środku), co w druku 3D generuje ogromny koszt materiału i czasu pracy maszyny. Zalecamy przynajmniej podstawową redystrybucję materiału (DfAM Light), aby druk był opłacalny.

Tak, ale wymagają innego podejścia do walidacji. Tradycyjne metody obliczeniowe MES (Metoda Elementów Skończonych) muszą być dostosowane do anizotropii druku. Na szkoleniu uczymy, jak weryfikować, czy „kosmiczny kształt” wygenerowany przez komputer faktycznie wytrzyma zadane obciążenia w rzeczywistości.

Fundamentalna. W metalu (DMLS/SLM) walka toczy się o odprowadzenie ciepła procesowego i minimalizację podpór, które są trudne do usunięcia (wymagają cięcia drutowego/CNC). W plastiku (SLS/MJF) możemy pozwolić sobie na znacznie większą swobodę, np. projektując zamknięte mechanizmy (chainmail, przeguby), które wychodzą z drukarki już ruchome. Nie można stosować tych zasad zamiennie.

To „święty graal” DfAM. Polega na takim projektowaniu kątów ścianek i przewieszeń (overhangs), aby drukarka mogła zbudować część bez użycia materiału podporowego. To drastycznie obniża koszt (brak odpadu) i czas (brak ręcznego czyszczenia). Uczymy zasad geometrycznych, np. reguły 45 stopni, które pozwalają to osiągnąć.